Γιατί τραγουδάτε με ελληνικό στίχο;

Μπορούμε να εκφραστούμε καλύτερα έτσι. Για απλούς λόγους δηλαδή. Επίσης, είναι σαν φόρος τιμής για τα ελληνικά συγκροτήματα που δεν έχουν εκτιμηθεί όσο θα έπρεπε, έκαναν τον κύκλο τους και χάθηκαν από το «νέο ρεύμα». Αυτή η σκηνή έχει πολλά πράγματα που δεν έχουμε ακούσει, είτε λόγω του τρόπου που λειτουργούν εταιρίες και ραδιόφωνα, που προωθούν συνήθως αυτό που θεωρείται ενίοτε εμπορικό.

Είναι και τα ακούσματά σας ελληνικά;

Είναι και ελληνικά και ξένα. Όσο ψάχνεις, τόσο περισσότερα ακούς.  Μεγαλώσαμε όλοι με ροκ, μέταλ και τέτοια. Σιγά σιγά ψάχνεις περισσότερα, οι μικρότεροι σε ηλικία ειδικά «ανακαλύπτουν» τις Τρύπες, τα Ξύλινα Σπαθιά, που λέγαμε για τον ελληνικό στίχο. Προβληματίζεσαι περισσότερο, σε αγγίζουν περισσότερο.

Πάλι απλή η λογική δηλαδή;
Απλή, γιατί αυτή αγγίζει περισσότερο.  Το πιο απλό είναι και το πιο προσιτό.

Ήταν απλή η διαδικασία για να βγει ο δίσκος;
Κάθε άλλο. Θέλαμε από την αρχή να έχει δημιουργικό στίγμα η διαδικασία. Σταματήσαμε να παίζουμε διασκευές στα μαγαζιά και πήραμε απόφαση να κάνουμε κάτι δικό μας. Μέχρι εκεί, η απόσταση ήταν χαοτική. Ξεκινήσαμε το πρώτο τραγούδι, το μοιράσαμε, μετά το ντέμο, επίσης το μοιράσαμε και 1,5 χρόνο μετά άρχισαν να βγαίνουν πιο εύκολα τα κομμάτια, δέσαμε ως μπάντα και καταλήξαμε στον ήχο και το ύφος των στίχων. Στην ηχογράφηση δεν παίξαμε τίποτε παραπάνω από όσα φανταστήκαμε στην αρχή.  Μετά ήταν περισσότερο τεχνικά τα πράγματα. Πόσα λεφτά θα διαθέσουμε για τον δίσκο, η επιλογή να φύγουμε από τα Γιάννενα, αν και την ηχογράφηση την κάναμε  στον Θωμά τον Νάστο, να ψάξουμε να βρούμε άκρες. Τελικά με την παραίνεση του Στάθη του Χούλιαρη πήγαμε στη Θεσσαλονίκη. Καταλήξαμε στον Νικόδημο τον Τριαρίδη, ο οποίος μας βοήθησε πολύ και μας έβγαλε μια πολύ καλή δουλειά.

Θα συνεχίσετε να παίζετε διασκευές;

Η πεμπτουσία είναι να αρέσει η μουσική στον κόσμο. Στην αρχή παίξαμε κάποια τραγούδια ζωντανά και καθώς ήταν άγνωστα, το κοινό ήταν σφιγμένο, μας κοιτούσαν λίγο περίεργα. Μια μπάντα που «πετάει» κάποια κομμάτια στον ποταμό των διασκευών, αυτά χάνονται, δεν θέλαμε να γίνουμε «τζουκμποξ». Άξονας πλέον είναι τα δικά μας κομμάτια, όλα και παίζουμε.


Τα Γιάννενα έχουν και είχαν μουσική σκηνή, ισχυρή κιόλας. Τώρα, είναι δύσκολο να βγάλει δίσκο ένα γιαννιώτικο συγκρότημα;

Σύμφωνοι, η μουσική σκηνή της πόλης είναι σημαντική, με το Σχήμα, τους Fuzzy nerds, το Κεφάλαιο 24, τους Dirty Saints. Αν δεις όμως προσεκτικά, η δισκογραφική παρουσία τους είναι μικρή. Οι μπάντες ζούσαν ελάχιστα παλιότερα, πιστεύω ότι εκλείπουν οι ομαδικές προσπάθειες, ο καθένας απομονώνεται για διάφορους λόγους.


Από τα συγκροτήματα που απαρίθμησες, τα τρία στα τέσσερα ζουν και βασιλεύουν …

Ναι αλλά από δίσκους; Και εμείς ψάχνοντας να βρούμε δισκογραφική στέγη είδαμε πράματα και θάματα. Απόλυτη εκμετάλλευση, αφήνεις όλα σου τα δικαιώματα και τις ελπίδες σε ανθρώπους που είναι καθαρά επιχειρηματίες και προωθούν αυτά που θέλουν. Η Lyra έχει χιλιάδες καλλιτέχνες που δεν προωθούνται.

Είστε όμως τυχερότεροι από άλλους, γιατί βγάζετε δίσκο σχετικά νωρίς

Ναι, αφού το πήραμε απόφαση. Αφού δεν πειστήκαμε με όσα ακούσαμε από τις εταιρίες, τον βγάλαμε με ανεξάρτητη εταιρία, του Στάθη του Χούλιαρη. Δεν μας έπεισε κανείς ότι θα προωθήσει το δίσκο, γι αυτό το κάναμε μόνοι μας, με όσες επαφές έχουμε.

Και η συνέχεια;

Υλικό υπάρχει, αλλά το μεγαλύτερο διάστημα τελευταία ασχοληθήκαμε μόνο με την παραγωγή του δίσκου. Δεν γράφουμε ούτε επαγγελματικά, ούτε έχουμε τις απίθανες μουσικές γνώσεις, άρα δεν βιαζόμαστε για το επόμενο βήμα. Να κάνει τον κύκλο του το πρώτο βήμα, που δεν το έχουμε κάνει καλά-καλά δηλαδή και βλέπουμε. Όσο μας γεμίζει, τόσο θα το προσπαθούμε. Ο δρόμος είναι πολύ κουραστικός, κλείνουμε μόνοι μας τα live, επαγγελματίες μουσικοί δεν είμαστε, έχουμε και τις δικές μας δουλειές και προσπαθούμε να αποκατασταθούμε επαγγελματικά και σε καιρούς δύσκολους.

Ευχαριστώ πολύ

Κι εγώ ευχαριστώ

πηγή: www.agon.gr